���ҡó���

วรรณยุกต์และการผันวรรณยุกต์
วรรณยุกต์มี ๔ รูป ๕ เสียง
สามัญ เอก ่ โท ้ ตรี ๊ จัตวา ๋
การผันเสียงของอักษร ๓ หมู่
อักษรสูง มี ๑๑ ตัว : ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห
อักษรกลาง มี ๙ ตัว : ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป อ
อักษรต่ำ มี ๒๔ ตัว : ค ฅ ฆ ง ช ซ ฌ ญ ฑ ฒ ณ ท ธ น พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ฬ ฮ

ประเภทของคำ
คำเป็น
1.คำหรือพยางค์ที่ประสมด้วยสระเสียงยาวในแม่ ก กา เช่น มา นี มี ตา มา ดู ปู ฯลฯ
2.คำหรือพยางค์ที่มีตัวสะกดในแม่ กง กน กม เกย เกอว เช่น กลาง คืน ลืม เลย เชียว ฯลฯ 3.คำหรือพยางค์ที่ประสมด้วยสระ อำ ใอ ไอ เอา เช่น ทำ ใจ ไป เอา ฯลฯ

คำตาย
๑. พยางค์ที่ประสมด้วยสระเสียงสั้นในแม่ ก กา (ยกเว้น อำ ไอ ใอ เอา)
๒. พยางค์ที่มีตัวสะกดในแม่ กด กบ กก

การผันอักษรสูงในคำเป็น
พื้นเสียง**เป็นเสียงจัตวา ผันได้ ๒ รูป คือ เอก โท

ผันอักษรสูง
การผันอักษรกลางในคำเป็น
พื้นเสียงเป็นเสียงสามัญ ผันได้ทั้ง ๔ รูป คือ เอก โท ตรี จัตวา

ผันอักษรกลาง
การผันอักษรต่ำในคำเป็น
พื้นเสียงเป็นเสียงสามัญ ผันได้ ๒ รูป คือ เอก โท

ผันอักษรต่ำ
การผันอักษรสูงในคำตาย
พื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันได้ ๑ รูป คือ โท

ผันอักษรสูง
การผันอักษรกลางในคำตาย
พื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันได้ ๓ รูป คือ โท ตรี จัตวา

ผันอักษรกลาง
การผันอักษรต่ำในคำตาย
๑. คำตายเป็นเสียงสั้น พื้นเสียงเป็นเสียงตรี ผันได้ ๒ รูป คือ เอก จัตวา
๒. คำตายเสียงยาว พื้นเสียงเป็นเสียงโท ผันได้ ๒ รูป ตือ โท จัตวา

อักษรต่ำ