���ҡó���

การใช้ ฤ ฤา
๑. คำที่มี ฤ จะอ่านออกเสียง รึ ริ และเรอ ตามหลักการ ดังนี้
๑.๑ ถ้า ฤ อยู่หน้าคำ จะอ่านออกเสียงเป็น รึ เช่น
- ฤดู อ่านว่า รึ-ดู (การแบ่งช่วงเวลาใน 1 ปีโดยถือเอาภูมิอากาศเป็นเกณฑ์)
- ฤดี อ่านว่า รึ-ดี (ความยินดี) ฤทัย อ่านว่า รึ-ไท (ใจ)
๑.๒ ถา ฤ ตามหลังพยัยชนะ ค น พ ม ห จะอ่านออกเสียงเป็ฯ รึ เช่น
- คฤหาสน์ อ่านว่า คะ-รึ-หาด (เรือนอันสง่าผ่าเผย)
- นฤเบศ อ่านว่า นะ-รึ-เบด (พระราชา)
- พฤฒาจารย์ อ่านว่า พรึด-ทา-จาน (อาจารย์ผู้เฒ่า)
- พฤติกรรม อ่านว่า พรึด-ติ-กำ (การกระทำ)
- พฤศจิก อ่านว่า พรึด-สะ-จิก (แมงป่อง)
- มฤคราช อ่านว่า มะ-รึก-คะ-ราด (ราชสีห์)
- มฤตยู อ่านว่า มะ-รึด-ตะ-ยู (ความตาย)
- หฤหรรษ์ อ่านว่า หะ-รึ-หัน (ความยินดี)
- หฤโหด อ่านว่า หะ-รึ-โหด (ใจร้าย)
- ยกเว้น หฤษฎ์ อ่านว่า หะ-ริด (น่าชื่นชม)
๑.๓ ถ้า ฤ ตามหลังพยัญชนะ ก ต ท ป ศ ส จะอ่านออกเสียงเป็น ริ เช่น
- กฤตยา อ่านว่า กริด-ตะ-ยา (เกียรติ)
- ตฤณ อ่านว่า ตริน (หญ้า)
- ทฤษฎี อ่าน่วา ทริด-สะ-ดี (ความเห็น)
- ปฤษฎางค์ อ่านว่า ปริด-สะ-ดาง (หลัง)
- รังสฤษฏ์ อ่านว่า รัง-สะ-หริด (สร้าง)
- ศฤงคาร อ่านว่า สะ-หริง-คาน (สิ่งที่ทำให้เกิดความรัก)
๑.๔ ฤ อยู่หน้า ก จะอ่านออกเสียงเป็น เรอ ซึ่งมีอยู่คำเดียว คือ ฤกษ์ อ่านว่า เริก (เวลาที่กำหนด)
๒. คำที่มี ฤา อยู่หน้า ก จะอ่านออกเสียงเป็น รือ คำที่มี ฤา เช่น
- ฤาทัย อ่านว่า รือ-ไท (ฤทัย ใจ)
- ฤาษี อ่านว่า รือ-สี (นักบวชพวกหนึ่ง)