���ҡó���

คำสรรพนาม
คำสรรพนาม คือคำที่ใช้แทนคำนามที่ผู้พูดหรือผู้เขียนได้กล่าวแล้ว หรือเป็นที่เข้าใจระหว่างผู้ฟังและผู้พูด
เพื่อไม่ต้องกล่าวคำนามซ้ำ ชนิดของคำสรรพนาม แบ่งเป็น ๗ ประเภท ดังนี้

๑. สรรพนามที่ใช้ในการพูด (บุรุษสรรพนาม) มี ๓ ชนิด ดังนี้
๑) สรรพนามบุรุษที่ ๑ ใช้แทนผู้พูด เช่น ฉัน ดิฉัน ผม ข้าพเจ้า เรา หนู เป็นต้น
๒) สรรพนามบุรุษที่ ๒ ใช้แทนผู้ที่พูดด้วย เช่น ท่าน คุณ เธอ แก ใต้เท้า เป็นต้น
๓) สรรพนามบุรุษที่ ๓ ใช้แทนผู้ที่กล่าวถึง เช่น ท่าน เขา มัน เธอ แก เป็นต้น

๒. สรรพนามที่ใช้เชื่อมประโยค (ประพันธสรรพนาม)
สรรพนามนี้ใช้แทนนามหรือสรรพนามที่อยู่ข้างหน้าและต้องการจะกล่าวซ้ำอีกครั้งหนึ่งนอกจากนี้ยังใช้เชื่อม
ประโยคสองประโยคเข้าด้วยกัน
ตัวอย่างเช่น
บ้านที่ทาสีขาวเป็นบ้านของเธอ
(ที่แทนบ้าน เชื่อมประโยคที่ 1บ้านทาสีขาว กับ ประโยคที่ 2 บ้านของเธอ)

๓. สรรพนามบอกความชี้ซ้ำ (วิภาคสรรพนาม)

เป็นสรรพนามที่ใช้แทนนามที่อยู่ข้างหน้า เมื่อต้องการเอ่ยซ้ำ โดยที่ไม่ต้องเอ่ยนามนั้นซ้ำอีกและเพื่อแสดง
ความหมาย แยกออกเป็นส่วนๆ ได้แก่คำว่า บ้าง ต่าง กัน
ตัวอย่างเช่น
นักศึกษาต่างแสดงความคิดเห็น
สตรีกลุ่มนั้นทักทายกัน
นักกีฬาตัวน้อยบ้างก็วิ่งบ้างก็กระโดดด้วยความสนุกสนาน
๔. สรรพนามชี้เฉพาะ (นิยมสรรพนาม) เป็นสรรพนามที่ใช้แทนคำนามที่กล่าวถึงที่อยู่เพื่อระบุให้ชัดเจนยิ่งขึ้น
ได้แก่คำว่า นี่ นั่น โน่น โน้น
ตัวอย่างเช่น
นี่เป็นหนังสือที่ได้รับรางวัลซีไรต์ในปีนี้
นั่นรถจักรายานยนต์ของเธอ